مشق عشق

مناجات نامه

ersteliebe — Sun, 04 Jun 2006 18:15:18 GMT

الــهــی دلی ده که شـوق طاعـت افـزون کنـد و تـوفیق طاعـتی ده کـه ببهشـت رهنمون کند.

الــهــی دلـی ده کـه در کــار تــو جــان بــازیـم و جــانـی ده کـه کــار آن جـهــان بـسـازیـم.

الــهــی نفسـی ده کـه حلقـه بنـدگـی تـو گـوش کند . جـانی ده کـه زهر حکمـت تـو نـوش کند.

الــهــی دانـــایــی ده کـــه در راه نـیـفـتـیـم و بـیـنـــایــی ده کـــه در چــــاه نـیـفـتـیـم.

الــهــی پـایی ده کـه با آن کـوی مهـر تـو پوئیم و زبانی ده کـه با آن شکـر آلای تـو گـوئیم.

ای عزیز نیکـویی نمـودن بدلـهـا ره یافتن است و دلنـوازی کردن بخشنـودی شتـافتن است

ایــن امــریــسـت خـجـسـتـه کــه بـجـز صـاحــبـدلان مـقـبـل درآن قـــدم نــزنـنـد

ای جـمـلـه بـیکـسـان عـالـم را کـس یـک جـو کرمـت تـمـام عـالـم را بـس

مـن بـیکـسـم و کـسی نـدارم جز تـو یـــارب بـفـــریــاد مــن بـی کـس رس

مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری

دودلی

ersteliebe — Thu, 25 May 2006 20:43:14 GMT

آخـه مـن هیـچـی نــدارم کـه نـثـار تــو کـنـم

تــا فــدای چــشـمـای مــثــل بهــار تـو کـنـم

می درخشی مثل یک تیکه جواهر توی جمع

مـن مـی تـرسـم عاقـبت٬ یـروز قمـارت بکنـم

مـن مـثل شبـای بی ستـاره سـرد و خالیـم

خب می ترسم جای عشق غصه رو یار تو کنم

تو مثل قصه پراز خاطره هستی ٬ نمی خوام

منـه بــی نـشــون تـو رو نـشـونــه دارت بکـنـم

تـو کـه بـی قـرار دیـدن شـب و سـتــاره ای

واســه دیــدن ســتــاره بــی قـــرارت بـکـنــم

مثـل دریـا بـی قـراری٬ نـمـی تـونـی بمونـی

مـن چـرا مـثـل یـه بــرکــه مـونـدگـارت بـکـنـم

مـن مثـل شبـای بـی ستـاره سـرد و خـالیـم

خوب مـی ترسم جای عشق غصه رو یار تو کنم

تو مثل قصه پراز خاطره هستی ٬ نمی خوام

مـنـه بــی نـشـون تــو رو نـشـونــه دارت بـکـنـم

تـو بگـو ٬ خـودت بگـو ٬ بـا تـو بمـونـم یـا بـرم

آخـه مـن هیـچ نمـی خـوام کـه غصـه دارت بکنم

مثبت بیاندیشیم

ersteliebe — Mon, 15 May 2006 20:31:18 GMT

سلام دوستان

حتما دیدین افرادی رو که می گن اگه از آسمون سنگ بباره مطمئنا یکیش می یاد

می خوره تو سره من.نکته جالب اینجاست که واقعا این اتفاق می افته حالا

چرا؟

نمی دونم ایا تا حالا اسم تکنولوژی فکر رو شنیدید یا نه.بنیانگذار این روش

درایران آقای دکتر آزمندیان هستند.جدا به همه شما دوستان خوبم پیشنهاد

می کنم توی کلاسهای ایشون شرکت بکنید.باور کنید زندگیتون رو کاملا

عوض می کنه.حالا این تکنولوژی چی میگه؟

من نمی خوام خستتون بکنم فقط یک سری مسائل رو می گم مطمئنم

که براتون جالب خواهد بود.البته اینم می دونم که همتون حتما اینایی رو که

می گم می دونید.پس تو دلتون نگید رضا حرفای تکراری می زنه و همش

می خواد نصیحت کنه.

باور کنید این مسائل رو باید هر روز برای همدیگه تکرار کنیم تا جزئی از

زندگی و باورهامون بشه.

یک بحث مهم اینه که یک انسان موفق همیشه مثبت فکر می کنه.به هیچ

عنوان از الفاظ منفی نباید استفاده بکنیم.الفاظی مثل:

چرا من؟ من می دونم٬ اگه اینجوری نشد.....

امکان نداره درست بشه.......

من اصلا شانس ندارم

افرادی که اینگونه فکر می کنن و این الفاظ رو بکار می برند نمی دونن که

به طرز وحشتناکی خودشونو از رسیدن به هدفی که می خوان بهش

برسن دور می کن جالب اینجاست که این افراد در اطراف خودشون میبینن

کسانی رو که موفق هستند و اونارو خوش شانس می دونن.

در صورتی که فرق بین این دو تفاوت در نوع نگاه و باورهاشونه.چیزی به نام

شانس نداریم.با تغییر در باورها ی خود کل زندگی خود را تغییر دهیم.

بحث در این مورد بسیار زیاده و نمی شه توی چند خط همشو گفت.بعدا

بیشتر راجع به این موضوع صحبت می کنم.فعلا خواهش می کنم این مورد

رو امتحان کنین و نتیجشو تو زندگیتون ببینید باور کنید جز منفعت هیچی

نصیبتون نمی شه ٬ اصلا هم ضرر نداره.

در ضمن همیشه هم شاد باشین و خنده رو فراموش نکنین.

ای نسخه نامه الهی که تویی

وی ایینه جمال شاهی که تویی

بیرون زتو نیست انچه در عالم هست

از خود بطلب هر انچه خواهی که تویی

بدرود

رک گو یی های بی موقع ,آفت دوستیها

ersteliebe — Thu, 04 May 2006 14:59:18 GMT

سلام دوستان

ممنون که به من سر می زنین.امروز می خواستم راجع به رک حرف زدن براتون بگم.البته اینایی که

می نویسم نظرات شخصی منه .به نظر من همیشه رک گویی خوب نیست.خیلی ها فکر میکنن که

همیشه و همه جا باید ادم رک حرفشو بزنه.به نظر من ادم باید قبل از اینکه بخواد حرف بزنه همیشه

شرایط رو در نظر بگیره.مثلا اگه یکی از دوستای من به فرض رفته پراید خریده و اومده داره با شوق و ذوق

برای من تعریف میکنه ٬ منم اصلا از پراید خوشم نمی یاد٬ چه دلیلی داره بیام بزنم تو ذوقش و بگم

ااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا رفتی پراید خریدی . ادم حسابی اخه پراید هم شد ماشین.

میدونین می خوام چی بگم.من به نظر خودم می خوام مثلا بدون تعارف و رک بهش بگم که اشتباه

کرده ولی ایا درسته؟ اولا که اون از من نظر نخواسته بود.دوما حالا که خریده چه دلیلی داره من بیام

بزنم تو حالش و رک بهش بگم.تنها کاری که می تونستم بکنم این بود که با تمام وجودم بهش تبریک

بگم و خوشحالش کنم.متاسفانه با اینگونه رک گویی ها ما دوستانمون رو از دست میدیم.

به نظر من رک گویی هم٬ جای خودشو داره ولی نه همه جا.حالا چرا اینا رو نوشتم برای اینکه برای خود

من چندین بار اتفاق افتاده بود.نمی دونم شاید من اشتباه می کنم.

دوستان عزیز:لطفا نظرات خودتونو کاملا رک(حداقل این دفعه فقط)بهم بگین.خوشحال میشم.

بدرود

ایرانی و اسراف

ersteliebe — Sun, 23 Apr 2006 21:17:18 GMT

سلام دوستان

دوباره اومدم.دلم براتون تنگ شده بود.امروزم می خوام که یک کم با هم درددل کنیم.امسال

عید که شمال بودیم(توی پست قبلیم گفتم) جاتون خالی روزی که به یکی از روستاهای

شمال رفته بودیم اونجا با یکی از برنج کاران قدیمی کلی گپ زدیم.شاید باورتون نشه ولی

اونجا حداقل کلی از خودم بدم اومد.حالا چرا؟

اون بنده خدا از نحوه کاشت برنج برامون توضیح داد که با چه مشقتی این کارو انجام میدن

ودست اخر با کمترین مبلغی که نمی تونین تصور کنین محصولشونو می فروشن.

فقط یه قسمت کوچک از کاری رو که انجام می دن میگم ببینین ما شهریها که انقدر ادعامون

می شه میتونیم انجام بدیم یا نه.

این کار بیشتر مختص خانمهای اونجاست و واقعا وحشتناکه.اون بنده های خدا از صبح زود

با پای برهنه و با کمر خم بایستی تا عصر دونه دونه بذر جو رو با شکل خاصی توی شالیزار

که پر ابه و همه چیز توی اون اب هست(انواع و اقسام موجودات ابی)بکارند.

عصر که می شه این عزیزان دیگه نمی تونن کمرشونو صاف کنند و این کار حداقل یک ماه

ادامه داره.حالا اصلا چرا این حرفا رو دارم میگم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

حتما همتون هرروز توی محیط کارتون یا منزل اقوام وعموما در همه رستورانها این صحنه

غمبار رو دیدین.به جرات میتونم بگم از هر۱۰نفر ۸نفر هنگام غذا خوردن بدون استثنا برنج

اضافه میارن ومابا کمال بی رحمی اون برنج رو که با این همه زحمت بدست میاد رو میریزیم

دور.به جرات میگم که ایران بالاترین امار اسراف و دورریختن غذا در دنیارو داره.حالا چرا این

عادت غلط در ایران روزبروز بیشتر می شه نمی دونم.حتما همتون توی تلویزیون بچه های

افرقایی (توی ایران هم کم نیستن )رو دیدین که از گرسنگی چه وضعیتی دارن.و ما (خودم رو

میگم ) به راحتی تمام این کارو میکنیم.

دوستان خوبم٬نمی خوام خستتون کنم ولی بیایین ما نسل جوان با کمک هم این عادت بدرو

ترک کنیم و درست مصرف کردن رو حداقل توی این مورد نوعی عبادت بدونیم که مطمئنا غیر

از این نیز نیست.

ممنونم که به حرفام گوش کردین.لطفا نظر یادتون نره.

بدرود

ای جلوه سپیده زیادم نمی روی

ersteliebe — Thu, 13 Apr 2006 21:31:18 GMT

سلام دوستان عزیز

امروز می خوام یک شعر زیبا براتون بنویسم.امیدوارم که خوشتون بیاد.البته بعد از خوندن لطفا نظر یادتون نره.

ای دل زمن بریده ٬ زیادم نمی روی وی پاز من کشیده ٬ زیادم نمی روی

ای رفته از برابر چشمم به کوی غیر اشکم به دیده دیده٬ زیادم نمی روی

ای ساده دل کبوتر از باز بی خبر وز دست من پریده ٬ زیادم نمی روی

آن چشم را به روی چه کس بازمی کنی؟ ای آهوی رمیده ٬ زیادم نمی روی

درسایه ی کدام نهالی روم به خواب ای نخل بر رسیده ٬ زیادم نمی روی

دانم که امشبم به سحرگه نمی رسد ای جلوه ی سپیده ٬ زیادم نمی روی

تاخواند این غزل زمن ٬ آن سرونازگفت ای بید قد خمیده ٬ زیادم نمی روی

معینی کرمانشاهی

عید امسال

ersteliebe — Tue, 04 Apr 2006 20:59:18 GMT

سلام دوستان

می خوام از عید ۸۵ براتون بگم.ولی هیچ عیدی برای من مثل عیدپارسال نبود(یادش بخیر).

بگذریم٬ امسال جاتون خالی طبق معمول هرسال رفتیم شمال(رشت).فردای روزی که به رشت رسیدیم به سمت استارا حرکت کردیم.نمیدونم تاحالا اونجا رفتین یا نه.راه تقریبا طولانی و پراز چاله بود.

درطول مسیر فروشندگان گلیم رو تقریبا در حاشیه جاده می شد دید و واقعا که همشون زیبا بودند.

روزبعد به انزلی رفتیم که شدیدا مه بود و نتونستم عکسای خوبی بگیرم.شدیدا هم سرد بود.

شاید بهترین روز سفرمون روزی بود که به یکی از روستاهای شمال رفتیم به نام شاندرمن.

محیطی زیبا و ارام و پرازصفا.ما خونه یکی از بستگان نهار دعوت بودیم .نکته های جالبی اونجا دیدم که حیفم میاد بهتون نگم.اولا از نوع لباس پوشیدنشون براتون بگم

لباسهاشون جدیدترین مدروز بود.یعنی اگه اونارو میدیدین فکر می کردین همین الان از جردن اومدن.

من به شخصه اونجا به این نتیجه رسیدم که ما شهری ها چقدر بی ادب هستیم(البته خودم رو میگم ها)

از پیرگرفته تا جوون وقتی از کنار ما رد میشدن بدون استثنا بهمون سلام میدادن واقعا شرمنده شده بودیم

یه نکته جالب دیگه اینکه عصری وقتی می خواستیم برگردیم دیدیم ۲تا خونه اونورتر شام دعوتمون کردن.

غذاهای شمال رو هم که میدونین اصلا نمیشه ازشون چشم پوشی کرد.

در برگشت از اونجا به فومن رفتیم .حتما میدونید فومن پراز مجسمست.

یه روز هم به لاهیجان رفتیم .البته زیاد اونجا نموندیم .شهر واقعا زیبائیه بهتون پیشنهاد می کنم حتما اونجا برین.

خلاصه عید امسال هم گذشت.عزیزان شرمنده اگه خستتون کردم.برای همتون سالی پرازبرکت و موفقیت و از همه مهم تر سالی توام با سلامتی براتون ارزو می کنم.منو فراموش نکنین.

بدرود.

حرف اول

ersteliebe — Sun, 02 Apr 2006 20:33:12 GMT

دوستان عزیز

سلام

من رضا۲۷ساله٬ مجرد و اهل تهران هستم.اومدم از همه چیز بنویسم.از عشق٬ مردم٬ خاطراتم و

از هر چیزی که بشه نوشت.

خیلی دوست دارم نظرات شما دوستان عزیز رو بدونم.انشاالله که با کمک شما بتونم معلوماتم رو

افزایش بدم.به وبلاگ این حقیر لطفا سر بزنید.

بدرود.